Sevdalinka'nın yüzü pembe bir begonya
Pencere ötüşüyle yüzüyor kıyıda
Çok eski bir yatık anıdan ürer tüm geceler
Gözyaşlarının ıslattığı ıslıklı boynumda
Bu ıslaklıkla diğeri var o bunu bilmiyor ah Manolya
O arpa yüzü yankılanır benim arp parmaklarımda
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




tebrikler yüreğine sağlık
yüreğinize saglik
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta