Şu yalan dünyada bir garip yolcu,
Gurbet illerinde Bediüzzaman.
Yolcunun halinden anlamaz hancı,
Gurbet illerinde Bediüzzaman.
Vefậ sız dünyada düşmanı çoktur,
Makamda, mevkide sevdası yoktur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mukaddes çileni bir nebze tattım,
Medet et üstadım hırkanı tuttum,
Ben senin yolunda nurlara battım,
Gurbet illerinde Bediüzzaman.
Tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta