Bizler yaşarız, yaşadığımızın farkına varmadan.
O öylesine sıradan bir mecburiyettir ki, zaman gelir geçer, durmak bilmez dakikalar.
Sanki her geçen zaman kendini daha bir fazla daha çabuk bir hiçleşmeye dönüştürme çabasındadır.
Bir slayt gösterisidir diye düşünürüm hayatı. Efektlerini ayarlıyamadığımız, yaşananı yaşadıklarımızı.
Geçer, yürür ve gider zaman geldiğinden gidişi yüklüdür, götürdükleri,umutlar, umutsuzluklar ve aciz bedenler.
Bize kalan, koca bir hiçtir, dolu dolu yaşadığımızı sanan sadece bedenimizdir, o en zavallı, o en sefıl,o en ruhsuz haliyle, bir boşlukta sallanan...............
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta