Hayat normal akışında günü geceye bağlarken,
Zaman yine günün sonunda ağını örüyordu.
Ömrümün teknesinden bir anda maziye dönerken,
Ten, nefesimden yaşamın ahengini salıyordu.
Gönül hücrelerimde her gün müebbeti yaşarken.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta