HASRETİN SENDEN HABERSİZ ZAMANSIZ GELDİ
SOL YANIMA BAK SENSİZ NE YARALAR SARDI
GÖZ YAŞLARIM BENİ BENDEN SANKİ ESİR ALDI
BAK YERE DÜŞEN BEDENİM YERDE KALDI...
HAYATA KARŞI BELKİ BİR UMUTLARIM VARDI
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta