bir ateş sığmazmış konduğu kaba.
Ben ateşim;
Ne kalbimi saran etten duvar,
Ne içinde bulunduğum bu dört duvar,
Ne de bedenimi kaplayan saydam kütle…
Sığmaz oldu bedenim yeryüzüne.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta