Kar merhamet ederek düşer ateşime
Çoktandır sürüklediğim anılar donarken
Bir bakışın kaldı aklımda cemre niyetine
Ağaca sımsıkı tutunan yaprak misali
Yapıştı ellerim ve ben hayatın tenine
Duyularım yoklarken hayatı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta