Ayrıldık artık.
Bu aşk bitti dedin.
Ve gittin.
Bende alıp başımı,
Teybeme yüklediğim aşkımı.
Kendi yoluma gittim.
Teneffüs ettiğin her havada,
Pınarın her zerresinde seni içtim.
Rüzgarlar bu rüzgarlar olmasa
kokun kokumda,
Bu sessizlik olmasa
Sesin kulaklarımda olmayacaktı.
Aramızda dağlar var.
Dağ dediğin nedir aşkın yanında.
Dağ ağlar nar içinde
Volkan olur kanar.
Ne sen/ben bitti deyince
Bitmiyor aşk dediğin.
Onu işlemek gerek
Yürek denen madande
İlmik ilmik kan ter içinde
İbrikden süzmek dem dem
Heybemde aşkım yüklü
Taşırım uzun bir yol bu belki
Halden anlayan bilir.
Huzuru mahşerde sukune erer.
Beden ölür can dirilir.
05.05.2009
Hayrullah CırıkKayıt Tarihi : 10.5.2009 00:36:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Hayrullah Cırık](https://www.antoloji.com/i/siir/2009/05/10/beden-olur-can-dirilir.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!