Her üzüldüğünde, her kırıldığında, her pişmanlığında temiz bir sayfa açamazsın. Bazen üstünü karalayıp yeniden yazmak zorundasın. Bazen savaşmak zorundasın. Kızsan da yorulsan da bıksan da ağlasan da dimdik ayakta durup o sayfayı tamamlamak zorundasın.Ama her güçlü olmaya çalıştığında omzuna yüklenen yükler biraz daha bükecek belini. Ömür geçiyor, ömründen ömür gidiyor ve sen tek başına mücadele verdikçe bugünlerini kaybediyorsun.
Ve ömür geçtikçe beden çaresizleşiyor.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta