Her üzüldüğünde, her kırıldığında, her pişmanlığında temiz bir sayfa açamazsın. Bazen üstünü karalayıp yeniden yazmak zorundasın. Bazen savaşmak zorundasın. Kızsan da yorulsan da bıksan da ağlasan da dimdik ayakta durup o sayfayı tamamlamak zorundasın.Ama her güçlü olmaya çalıştığında omzuna yüklenen yükler biraz daha bükecek belini. Ömür geçiyor, ömründen ömür gidiyor ve sen tek başına mücadele verdikçe bugünlerini kaybediyorsun.
Ve ömür geçtikçe beden çaresizleşiyor.
Ya zamanından çok erken gelirim
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım
Devamını Oku
Dünyaya geldiğim gibi
Ya zamanından çok geç
Seni bu yaşta sevdiğim gibi
Mutluluğa hep geç kalırım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta