Rüya gibi sözlerle, avuttu şu gönlümü
Gönlümde açmadan, kuruttular gülümü
El gibi seyrettiler, canlıyken ölümümü
Sevmenin bedelini, çok acıyla ödedim
Her yanlış bir yara, her yara kalan izdir
İnsanı yaralayan, yardan gelen sözdür
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta