Sessizce çekilen bir set gibidir içimdeki sabır, Bir kez aşılırsa, geri dönmez o vakur nehir. Her yaranın bir izi, her ahın bir tartısı var, Kırılan her umut, kendi ağır yükünü taşır.
Zamanı geri sarmaya yetmez hiçbir pişmanlık, Adalet, ruhun derininde bekleyen bir karanlık. Verilen her söz bir borçtur, tutulmayan her el bir veda, Yaşatılan acının yankısı, ömre yayılan bir yalnızlık.
Bana acı yaşatırsan bedelini ödersin, Girdiğin o çıkmaz sokakta izini kaybedersin. Ektiğin fırtınanın ortasında kalır da nefesin, Kendi yarattığın sessizliğin içinde tükenirsin.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta