Yirmi dokuz senedir, boşluğa bağırırım.
Ver elini ey otuz... Sende midir kurtuluş?
Çeyrek asrı aşkındır, varlıkla sınanırım.
Semayı öğrenemez, kanatları kırık kuş.
Yirmi dokuz yıl oldu, hiçliği çağırırım.
“Hiç” bilinmez oyuncak, oynaması zor oyun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta