Önce sessizlik dökülür avuçlarıma,
Sonra o kadim sancı; yazmanın ilk günahı.
Bilirim, her beyaz sayfa
bir kefen örtüsüdür.
Diri diri gömülen kelimelerin üzerinde.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta