Bedel Şiiri - Selim Bayrak

Bedel
Kimisi ruhla kimisi bedenle
Kimisi tek başına kimisi el ele
Kimisi vicdanıyla kimisi her şeyiyle
Öder

Ben her şeyimle ödüyorum
Çünkü sen benim her şeyimdin
Ve sen
Bu ödediğim bedeli de seviyorsun
Her şeyim olmanı
Ve bu her şeylerin
Bir sonu olmadığını düşünüyorsun
Ne güzel bir ümit
Olduğun yerden izle her şeyleri
Siler gibi yap gözyaşlarını
Sonra geri getir
Okyanusumuzun damlalarını
Hiç acımadaki
Hep buradaydı
Hep Aynı Yerde'ydi de

Sen benim her şeyimsin
Ama ben senin neyinim bilmiyorum
O mülkiyetçi de ödülün mü
Bedelin mi
Sirk uğruna ölümün mü
Ganimetin mi

O kadar alışmışsın ki
Çadırın yıldızı olman gerekirken
Vasatlığa
Ne kendi potansiyelini görebiliyorsun
Ne de başkalarının

O nihilist coçuğu
Çok kızsam da nihilist olduğu için
Seni de boşladığı...
Ama seni anlamıştım
Şeytan tüyü vardı
Ben bile hoşlanmış
Bu yüzden delice kıskanmıştım
Ama mülkiyetçi
Ali kıran baş kesen
Kendini dev aynasında gören
Hiçbir his beslemediğini düşündüğüm
O egoist lümpenden ne bekliyorsun
Hiç anlamıyorum
Hangi içi boş statüyle
Sana esaretten başka ne verecek
Gözünün
Bu kadar kör olmasına çıldırıyorum

Sana yazdığım destanları
Yüzüne çarpmama aldanma
Belki vicdana gelir
Seversin diye beni yazdım
Bir tek beni...
Sadece ruhumu değil
Aynı zamanda bedenimi

Ama var ya
İstersem sonsuz sayıda
Şiir yazayım sana
Sonsuz artı bir şiir
Yazamadığım her gün
Kendimi koskoca bir hiç hissediyorum
Sanat statü için sanat itibar için
Sanat maddiyat sanat maneviyat için
Yapılmaz

Sanat kendini
Ruhunu bedenini
Arzularını kaderini
Aşkını kederini
İfade etmek için yapılır
Geri kalan her şey
Yan etkidir
Semptomların ya bazıları
Ya hepsi ya da hiçbiri
Gözükmeyebilir

Bir sanatçı bunların hiçbirine takılmaz
O aşkını yeni bir yaratımla
Nasıl ifade edeceğini düşünür sadece
Belki vicdana gelirsin diye
Övündüğüm her şiir için
Senden çok özür dilerim
Onlar senin ışığınla bir bütündü
Ve yerleri ışığının yanı

Ama senin de bana
Bir sürü özür borcun var
Ve aslında kendine
Bir sanat tarihçisi olmana rağmen
Kör kütük körlüğüne
Umarım bir gün
O borcu ödemeye karar verdiğinde
Bana değil aynada kendine bakmaya
Yüzün olur

Bana hiç çekinmeden bak
Ben O Cennet Yüze
Sonsuza kadar aşığım
Ama sirkte
Kendince bir itibar karşılığında
Bir cehenneme yüzünü döndün ya
İçim çok acıyor
En çok canımı yakan
Bu süreçten
Kendini eksiltmek dışında
Hiçbir şey kazanamayacaksın
Aşk bir kazanç meselesi değil
Zaten
Bir gönül hevesi
Sevda ise Ruhun nefesi...

Umarım sirki ilişkinden hayatına
Sirke dışında bir hoşluk katarsın
Somut selim
O eşsiz zekanla
Ne gizli manevralar
Ne gizli göndermeler yaparsan yap
Aramızda
Hiçbir şeyin olmadığını düşünüyor

O yüzden O
Sen göğsünü gere gere
Elimizi açıktan tutmadığın sürece
Senin Sadakatmetreni açmadı
Ama o kendi taksimetresini açtı
Ve tüm borcunu eksiksiz ödüyor
Bu sevindirir seni biliyorum
Ama kendine açmadığın taksimetre
Seni utandırır mı
O senin kendi vicdanın...