Tozlu raflarda on yedi merdivenin
tozu silinmeli dediler
Kim benden ne çaldıysa geri versin
Sahibi olduğum için değil hani
Emanetçiyim şunun şurasında
Elçiye zeval olmaz bilirim
Kemendi vurup kaçandır asıl suçlu
Adil olmayan bir savaşın ortasında yalnız koyulmak
Kim kazandı bilir misin
Vicdanı temiz olan
Tüm haşmetiyle ayakta duran
Cesur cengaver ve heybetli
İnsan kimin uğruna kelimeleri kurban ettiyse onu sever
Gerisi boş lakırdı
Anane putuna taptığını bilirim
Pek muhterem ileri gidenler
Burası Maria'nın sarayı
Öyle her kafasına esen giremez
Ürkeklere saygı azdır buralarda
Yanından geçmenin dahi bir bedeli vardır
ve çalınan her bir kandilin
Kim demiş doğru söyledi
Kırk kere zemzem suyunda yıkansa inanmam
Çoktan dürüldü defter
ve koparıldı sayfalar
8-9 Şubat 2026
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 19:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Bu şiir, bir yükün ve sorumluluğun sessizce taşınışını anlatır. Şair, geçmişin kırık dökük sayfalarından, alınmış emanetten ve ödenmesi gereken bedellerden söz eder. Her adım bir sınavdır; kimse fark etmese de vicdan ve sorumluluk yolunda ilerlenir. Maria’nın sarayında geçen imgelem, hem korunması gereken kutsallığı hem de ödemenin kaçınılmazlığını gösterir. Şiir, bir anlamda yükü kabullenmek, emaneti taşımak ve içsel adaleti korumak üzerine kuruludur.”
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!