Ey savaşanlar, ey!
Ey sadece insan insanayız düşüncesi!
Bu hava var ya, bu su,
Unutmaz biliyor musunuz sizi?
Sayfaları var gizli, derin.
Yazarlar sizi, yazarlar.
Bir gün, doyun diye size buğday yetiştiren
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



