Kuş uçmaz kervan geçmez
Bir sokak sanki yüreğim.
Ne zaman biteceğini kestiremediğim
Upuzun çetrefilli bir yol
Bir de yalnızlık...
Dipsiz bir kuyudayım sanki..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kim bilir...
Cok şeyler anlatır...
Tebriklerimi sunuyorum...
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta