Zengin dağdan kağnısını aşırır
Yoksul düz ovada yolu şaşırır
Paralılar sefa sürer yaşamda
Yoksul tencere hep dert pişirir
Helal kazananın karnı doymuyor
Çalan soyan kanunlara uymuyor
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Yoksulun evladı askere gider
Zenginin çocuğu hep para öder
Bayrağa sarılı tabut içinde
Anne sarılarak hep feryat eder
Şehadet yoksulun bedeli mi der
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta