Sevdalarla ödedim gençliğin zekatını.
Aza çoğa bakmadan dağıttım ölesiye.
Cennette de almasam olur mükafatını,
Bin ömür de verilir sevgi yaşasın diye.
Bütün sıcaklığını biriktiremesem de,
Her birinin nefesi hala durur ensemde.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta