Aşılmayacak hiç bir şey yoktu oysa ki,
Şehirler farklı,yürekler aynıydı,
Sevgiye aç iki yürek uyumuyordu hala,
Hayalleri vardı,aşkdan yana,
Çok mu zordu,sevgiyi en yüce duyguyu yaşamak yaşatmak,
Gecenin sezsizliğine inat, sesin akıyor içime...
Gözlerimde canlanıyor her hareketin,bakışın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



