MEVLAM sana öyle dertler versin ki...
Üstünden bir ömür atamayasın.
Sana senden beter fertler versin ki...
Kimsenin bağrına batamayasın.
Korkundan titreyip her an pusasın !
Ebediyen suspus olup susasın !
Şifa bulamayıp kanlar kusasın...
Artık kimselere çatamayasın.
Haram var koş dense kalkıp atağa...
Batmışsın tepene kadar batağa.
Dermansız marazla düşüp yatağa...
Elin derdine dert katamayasın.
Ey domuz kılıklı mikrobun başı...
Hiç yiyemeyesin huzurlu aşı.
Bırak tarla, takım, kayayı, taşı...
Bir çekirdek bile satamayasın.
Olmayasın asla reber inşALLAH.
Boyunu doğrasın teber inşALLAH.
Yarınlara çıkma geber inşALLAH...
Mezarında rahat yatamayasın.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 11:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!