Saçların dökülsün tek tek,
Çizgiler belirsin berrak yüzünde,
kıvrım, kıvrım...
Lanetle bakılsın sana, iğrenilerek.
Acı dolsun gecelerin,
Gündüzlerin kapkaranlık...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu kadar öfke niye
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta