Cami önlerinde el açıncaya kadar fakirleşte,
Kuru bir ekmeğe muhtaç olsun ellerin.
İçinde beni unuttuğun en mahrem yaranı deşte,
Gözyaşlarınla bir umman gibi dolsun ellerin.
Güz gelince benzi sararan yaprak gibi,
Yıllardır bir damla suya hasret toprak gibi,
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu bedduayi hakedecek ne yaşatmış olabilir ??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta