Ardından düşen kelimelerim beddua olmamıştı hiç
Zemheri ortası yanan bir çiçeğin canıyken içimde
Hasretler beş paralık duygularda boy göstermemişken
Seninle var oluyordum her saniye, sensiz gecelerde
Şerefime değin uzayan lafların onca uzak yollardan
Sevgime dokunmuyordu, yok olmuyordu şerefim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yüreğine sağlık,,,kutlarımmm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta