Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"İmansız ve de imanının zayıflığı dolayısıyla onu amel-i salihe ve takvaya dökemeyen insan" dersek daha doğru olur kanaatindeyim Kazım bey kardeşim.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta