Bir şey sanıp kendini, hava atma ey nadan!
Sen belki de Hak yanda, hiçbir matah değilsin?
Seni mahkûm etmeden, gayyalara şu edan;
Bir an önce o başın, Rab önünde eğilsin!
Kulların en bedbahtı, kimdir diye sorarsan?
Bak aynaya anlarsın, kimdir o zat ey gafil!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta