“Bedava yaşıyoruz, bedava;
Hava bedava, bulut bedava;
Dere tepe bedava;”
demiş Orhan Veli.
Şimdi öyle mi?
Kaldı mı temiz hava,
beyaz bulut..!?
Dere tepe yandaşın olmadı mı bedava?
Filtresiz hidroelektrik santralleri ne püskürüyor?
Ha “Yağmur çamur bedava;
Otomobillerin dışı,
Sinemaların kapısı,
Camekanlar bedava;”
bakma parasını,
iç geçirmeyi saymazsan!
Peynir ekmek yiyebilene aşk olsun!
“Acı su bedava;” mı?
Damacanası her ay zamlanan…
Burası doğru işte,
“Kelle fiyatına hürriyet,
Esirlik bedava;”
var mı aksini söyleyen?
Sorun gazetecilere,
bilim insanlarına,
siyasilere,
halka…
“Bedava yaşıyoruz, bedava.”
demek için,
Keşke o dönemde mi yaşasaydık
yada başımızdaki belayı mı savsaydık!?
İnsan emeği bedava,
Alın teri bedava,
Elin çatlağı,
Ayağın nasırı,
Alnın kırış kırışı,
yüzün buruşu bedava!
Derdin bini bir para…
Dolaylı dolaysız vergi halka,
Vergi afları,
yapılanmaları
varlıklıya bedava.
Saltanatı sürenlere parayla,
Açlığa sabır,
kadere boyun eğme
halka bedava..!
Kayıt Tarihi : 14.11.2020 12:24:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!