Adamın elinde gecikmiş güneşler vardı
Hepsini biraraya toplasa,bir güneş doğmuyordu.
Güneşim sensin diyemiyordu; o gün,kadın da eş değildi
Ay'ım demezdi,kendini gecelere vermemişti.
Yolları kesişmişti işte leylâ günlerde
Işıksı görmeyi methederlerdi birbirlerine
Işıyan yoktu,ziya ölmüş.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




kalemine yüreğine sağlık efendim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta