Aslında sana verecek çok şeyim yok;
Aç çocuklar, hüzünlü kaldırım taşları,
Bir avuç yağmur damlası,
Ve tinerciler, kör savaşların çaresizleri
Ve yine mutsuzdur fahişeler…
Ama bazen mutluluğu yazabilirim;
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta