Ayrılığın sonu karanlıktan yazıyorum
ben ayrılığın gölgelediği sokaklarda yaşıyorum
aydınlığı karanlıkla karıştırıp içiyorum
ölüm denizi bizim sokağa bırakıyor büyük dalgalarını
ve yalnızlar rıhtımının o yalnız yolcuları burada vuruyor karaya
ve yine yalnızlar biliyormusun
hepsi soğuk cesetler ama onlarda
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta