dün doğmuş ve cami avlusuna bırakılmış bir bebek gibiyim sen yoksan…
ağlıyorum aşk diye diye,
sen diye diye
yeniden gel diye…
yoksun… emziğim şiirimdir yapışmışım bırakamıyorum…
sen de ağla süte gözyaşların da karışsın
sensizim…
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bebek şair ama, gel demeyi öğrenmiş, hemde öyle güzel öğrenmiş ki, sevdiği duyduğunda bu seslenişi, ölümüne kalmasını sağlayacak kadar öğrenmiş.
Tebrik ediyorum,saygılar...
Farklı bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta