dün doğmuş ve cami avlusuna bırakılmış bir bebek gibiyim sen yoksan…
ağlıyorum aşk diye diye,
sen diye diye
yeniden gel diye…
yoksun… emziğim şiirimdir yapışmışım bırakamıyorum…
sen de ağla süte gözyaşların da karışsın
sensizim…
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bebek şair ama, gel demeyi öğrenmiş, hemde öyle güzel öğrenmiş ki, sevdiği duyduğunda bu seslenişi, ölümüne kalmasını sağlayacak kadar öğrenmiş.
Tebrik ediyorum,saygılar...
Farklı bir şiir.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta