Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Amin, dualarırınız, dualarımız kabul olur İnşallah kutluyorum tebrikler selam ve dua ile hoşca kalın. Allahın rahmeti, bereketi, hidayeti, üzerimize olsun.Elinize sağlık...
Bu zalimlere lanetlemek bile az geliz. Amaçları belli, kaos oluşturup, halkı galeyana getirerek apansız ardımızdan vurup, iç savaş çıkarmaya çalışıyorlar. Zaman dua zamanı arkadaşlar. Bu oyunlara gelmeyip planlı davranmalıyız. Duyarlı yüreğini candan kutlarken her harfini destekliyorum
Amin yürekten kutlarım efendim savaş adabını ve kurallarını hiçe sayıp yasak olan fosfor gibi bombaları bile kullanmaktan çekinmeyen müslümanların kanını dökmeyi kendine iş edinen bu kafir topluluğu yeren şiirinizi gönülden kutlarım...benimde bu konuda sözlerim tabiki var yeterince sivrildi sabrım bir şairemiz bir tavsiyede bulunmuştu dilini asla değiştirme senin dilin şiir olsun demişti o dille bende sözlerimi söyleyeceğim çok yakında inşallah...
Yaşanacak Mutluluklar Senin Olsun
Amin, dualarırınız, dualarımız kabul olur İnşallah kutluyorum tebrikler selam ve dua ile hoşca kalın. Allahın rahmeti, bereketi, hidayeti, üzerinize olsun
yüreginize saglik..... Insanalrin gönlunden geceni yazmisisniz kardesim, duyarli yüreginizden öpüyorum
Filistin'in 'Şeb-i Arus''u
Bomba doluları yağıyor Filistin'e
Mazlumlar serpintiyle karşılık vermede
Savrulmakta sayha sayha güzelim yürek
'Şeb-i Arus' törenine katılım yüksek
Server-i Kâînat canlara şifâhane
Onların tek derdi imanı tazeleme
Açıp gönlünü bekleyiver yâ Mevlâna
Karanlık tuzaklarda kırılmasın nesâ
ARTIK AYAĞA KALK SİNELERDEKİ DÜNYA!
Dursun Tiftik
AKLEDEN YÜREĞİNİZE SAĞLIK.SELAM VE DUA İLE...
duyarlı yüreği tam puanla tebrik ediyorum.selam ve dua ile.
Beşikte Bebek Naçar (ÖZGE)
-I-
Gülkurusu dudaklar, kana buse döşerken
Kurşun hedef ayırmaz, ölüme döner zaman.
Şarapnele hedeftir, gül dalından düşerken
Bombalar yığın yığın, acılar duman duman.
Çığlıklar asra bedel, olur semada kirman
Çöl kızılı sokaklar, cesetlerle taşarken
Her paletin dişlisi, almış ki zulme ferman
Ezerken çocukları, el açarım ya Rahmân.
Gülkurusu dudaklar, kana buse döşerken
Kurşun hedef ayırmaz, ölüme döner zaman.
-II-
Nice yılı eskitti, bu senaryo bir vahşet
Oyuncusu lanetli, cürmü geninden geçer.
Bol seyirli âlemde, salar kendince dehşet
Senaristi bir vampir, oluk oluk kan içer.
Kuruyan gülistanlar, tazelenir gül açar
Yaradan’ım mazluma, yine özgürlük bahşet
Kanadı kırık kuşlar, hem çırpınır hem göçer.
Vuslatî paralanmış, beşikte bebek naçar
Nice yılı eskitti, bu senaryo bir vahşet.
osman öcal
Kalmaz bu size yüce Allah büyüktür,
Hem de sizin için çok ağır bir yüktür,
Birgün o kanların içinde boğulursunuz,
Bilin Kİ! değeriniz bir sinekten küçüktür,
amin... duaların kabul olsun,kutluyorum güzel yüreğini.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 35 tane yorum bulunmakta