Ben ki, kendisiyle didişen bağ korkuluğu benzeri bir kadın;
Şahit olduğu kriz şeylere, içinde çığlar yuvarlayan,
En kıymetlinin herkesleştiği düzene sırıtan,
Her sabah sırlı savaşa “günaydın” diyerek uyanan.
Bu kadar bağışlamak çakılı kaya etti.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta