Ufak tefek elleri, küçük parmakları,
Saçlarının her teli, kalbime dokunuşları.
Tebessümler varetmiş dudakların,
Islanmış kaldırımlar, kaldırımlar tertemiz.
Aşka gelmiş gibi şimdi tüm denizler,
Tüm gökyüzü sana güneş açmış.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta