Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sevmenin insan yaşamaındaki önemini ve insanın yaşamında ne denli ihtiyaç olduğunu anlattığınız şiirniz akıcı ve doyurucu ...harika bir anlatım..tebrik ediyorum...10+
Yüreğinize sağlık üstat.. beğeniyle ve bir solukta okudum...saygılar..
sevgi dolu,güzel bir şiir okudum....
Bu deniz sana boyanmaktır her sabah
Şu gökyüzü susuzluğum
Dağlarından süzülür bulutlarım
Yağmurlarım sende kaybolmaktadır
Gittikçe artıyor yoksulluğum…
Kaleminizden güzel bir şiir okudum ..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta