Bebeğim…
Kollarıma aldığımda öyle heycanlıydım
Kocaman gözleri ufacık bir burun…
Heybetli olacağı belli olan vucdun
Upuzun parmakların vardı…
Mis gibi kokuyordun
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Evlatlarımız,yavrularımız annenin babanın yanında hiç büyümezler.Onlar bizim hep bebeğimizdir. Böyle güzel bir duyguyu.O güzel yüreğiniz ve uata kaleminzle şiire döktüğünüz bizlerle paylaştığınız için kutluyorum sizi. Sayğılarımla. Erol Sagun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta