Bebeğim…
Kollarıma aldığımda öyle heycanlıydım
Kocaman gözleri ufacık bir burun…
Heybetli olacağı belli olan vucdun
Upuzun parmakların vardı…
Mis gibi kokuyordun
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Evlatlarımız,yavrularımız annenin babanın yanında hiç büyümezler.Onlar bizim hep bebeğimizdir. Böyle güzel bir duyguyu.O güzel yüreğiniz ve uata kaleminzle şiire döktüğünüz bizlerle paylaştığınız için kutluyorum sizi. Sayğılarımla. Erol Sagun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta