Bebeğim…
Kollarıma aldığımda öyle heycanlıydım
Kocaman gözleri ufacık bir burun…
Heybetli olacağı belli olan vucdun
Upuzun parmakların vardı…
Mis gibi kokuyordun
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Evlatlarımız,yavrularımız annenin babanın yanında hiç büyümezler.Onlar bizim hep bebeğimizdir. Böyle güzel bir duyguyu.O güzel yüreğiniz ve uata kaleminzle şiire döktüğünüz bizlerle paylaştığınız için kutluyorum sizi. Sayğılarımla. Erol Sagun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta