Bebeğim;
Kollarım sonsuza kadar taşıyabilir,
gözlerim gözlerinden başka görmeyebilir,
gülmenden-ağlamandan gayri sese-soluğa kulağımı kapayabilir,
bir ömür saçlarını okşayabilir,
etrafında pervane olabilir... ağlayabilirim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
