Bebeğim, seni ölesiye seviyorum,
bir su şırıltısı gibisin içimde,
adını duyduğumda çoşuyorum çılgın seller gibi,
umutlarım yeşeriyor aşka,
daha çok yaşamak istiyorum o zaman,
zaten umutsuzluk ölüler için değilmidir.?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta