Bedenim yırtılırcasına parçalanırken
Bütün vücudum dünyanın acısını çekerken
Yüreğim her bahar çiçeği gibi
Tomurcuğunu patlatmış güneşe doğru gülmekte
Ve bütün sevinciyle senin bir gülüşünü beklemekteyim
Kalbimden vücuduma yayılan
Ana duygusu acılarımı dindirmekte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta