gülmez ise yoksul ağlayacak
dermansız dertlerde kin bağlayacak
fakir haneleri aş dolmayacak
hey zalim onları kim kollayacak
ekmek ile soğan kadermi olacak
gecekondularda güneş solacak
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Toplumsal yaralara bıçak sallayan, halk şiiri biçeminde güzel bir yergi şiiri. Ama uyaklar biraz özensizce sıralanmış. Eylemlerden seçilen uyaklı sözcüklerde ortak zaman çekim ekleri kullanmak her zaman uyak yerine geçmez. Bir de halk şiirlerine baktığımızda hepsinde tekdüze aynı uyak olmadığını görürüz. En azından 1.,3. ve her dörtlüğün son dizelerindeki uyaklar farklıdır. Bu şekilde kurulan uyak çatısı ses yönünden daha uyarıcı ve dikkat çekici olmaktadır. Gene 'de','mi'ki' sorunları var yazım açısından.
İşte size bir toplumsal şair,
İşte size bir toplumsal şiir,
Derdetme be yiğidim,
Gün bizim,
Ebed bizimdir,
Elbette,
zamanı gelince,
Dinsizin hakkından,
İmansız gelir...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta