Uyku tutmaz çarşaflara dolanıyor gece
Masum bir aşkın yüreğinden umut göçüyor
Odanın dört bir yanına sızıyor acı
Yardan geçemeyen düşünceler serden geçiyor
Aşk tüm ihtişamıyla bir kez daha kaybediyor
Kalanlar da zaten gidenleri hep mutlu zannediyor
Gece güne, gün aya, ay yıla devrediyor
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.



