Bazı Yokluklar Silinmiyor

Bir suskunluk bıraktın masada,
Soğumuş bir çay gibi.
Dokunsam da ısınmıyor,
Hatıralar geçiyor içinden gizlice.

Akşam, adını fısıldıyor duvarlara,
Gölgeler senden uzun.
Kalbim, yarım kalmış bir cümle
Noktasını senden sonra koyamıyor.

Zaman, ağır bir mendil gibi
Siliyor yüzümden seni.
Ama izi kalıyor,
Bazı yokluklar silinmiyor.

Rüzgâr geçiyor penceremden,
Senin gidişini biliyor.
Her esişte içimde
Bir kapı daha kapanıyor.

Ve ben anlıyorum ki
Sevmek, bazen
Birinin ardından bakarken
Gözlerini indirmeyi öğrenmek.

Sinan Bayram