Bazı sarılmalar Sadece hayaldir

Dokunmak isterdim gözyaşlarına
Baş parmağımla gözlerinin altından silmek isterdim yaşlarını
Hafifçe saçlarını okşayıp alnından öpmek isterdim

Başını omzuma yaslayıp
Hıçkıra hıçkıra ağlamak seninle
İçinde sakladığın ne varsa
Bir bir dökülsün isterdim göğsüme

Susmak isterdim sonra
Çünkü bazı acıların tercümesi olmaz
Sadece nefesin değsin isterdim boynuma
“Buradayım” deyişini duymadan duymak gibi

Zaman dursun isterdim o an
Ne geçmiş yetişsin bize
Ne yarın korkutsun
Sadece iki kırık kalp
Aynı ritimde çarpsın isterdim

Gözlerin kızarana kadar ağla
Ben utanmam gözyaşından
Sevmenin en çıplak hâlidir bu
Gitmeyenle kalmak arasındaki o ince yerde

Sonra usulca doğrulup
Yüzüne bakmak isterdim
Acının içinden geçen o yorgun güzelliğe
Bir daha, ilk kez görür gibi

Ağlamak dinince gözlerinde
Çocukluktan kalma bir yorgunluk olur ya
İşte orada kalmak isterdim
Hiçbir şeyi düzeltmeye çalışmadan

Ve o geceden geriye
Sarılmanın izi kalırdı
Acı geçmezdi belki
Ama yalnızlık susardı