Bazı Ölüler Hiç Doğmadı
Bazı sevgiler yaşanmak için değil,
insanın içine kazılan bir mezar gibidir;
toprağı kapatılır
ama içerdeki ses
hiç susmaz.
Adını kimse bilmez,
takvimi yoktur, mezarı yoktur;
şehirler değişir, duvarlar yıkılır
ama o,
her sabah aynı çatlağından
ışık alır.
Yanından geçtim;
hayatım geçmedi.
Bir ihtimal
nabzı durdurulmuş bir beden gibi
içimde saklandı.
Dokunmadım.
Çünkü dokunsaydım
bu yas,
kirlenmiş bir suya dönerdi;
şimdi berrak,
şimdi sahipsiz.
Herkes kaybettiklerinin ardından eğilir.
Ben,
hiç kurulmamış bir evin
eşiğinde durdum;
kapısı yoktu,
anahtarı hiç olmadı.
Ve asıl ağırlık şuydu:
Bu yas
ne bir tabut gördü
ne bir omuz.
Çünkü bazı ölüler
hiç doğmadı.
Ömür Can Sönmez
Ömür Can SönmezKayıt Tarihi : 5.1.2026 01:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yaşanabilirdi ama yaşanmadı diye değil, yaşanması mümkün olduğu hâlde bilinçli olarak yaşanmayan bir hayatın, bir sevginin, bir ihtimalin yasını tutan bir insanın hikâyesi.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!