Bazı geceler Şiiri - Samira Samiraninsiiri

Bazı geceler vardır,
insan kendi ömrünün içinde misafir gibi oturur.
Ne kalmak ister tam,
ne de gidecek kadar cesareti vardır.

Çünkü insanın içi bazen
adı konulamayan bir iklimle dolar.
Ne hüzündür bütünüyle,
ne de alışılmış bir keder.
Sanki ruh,
kendine geç kalmış bir mektubun içinde unutulmuştur.

Ben uzun zamandır
aynı duvarların sessizliğinde çürüyorum biraz.
Bir şey eksik değil aslında…
fazla olan şey yokluk.

Ve herkes,
gözlerinin içinde başka bir mevsim taşırken
ben hep güneşi unutmuş sokaklarda yürüdüm.
Bir yüzün sıcaklığı değmedi alnıma.
Bir ses, içimdeki karı eritmedi.

İnsan bazen yaşamaz da
yalnızca vakit geçirir.
Saatler ilerler,
şehir büyür,
kalabalık çoğalır…
ama insanın içindeki tenha değişmez.

Çünkü bazı arzular
ulaşılmak için değil,
içte ağır ağır kanamak için vardır.

Ve bazı hatıralar…
onlar gitmez.
Sadece insanın içine yerleşip
orada eski bir saat gibi işlemeye devam eder.

Ben artık biliyorum;
ışık dediğimiz şey
herkese uğramıyor.

Bazı ruhlar,
ömür boyunca
kendi gecesinin içinde oturuyor.

Ve kimse fark etmiyor:
bir insan bazen
güneşi değil,
içindeki yeniden doğmıycak bir sabahı kaybediyor.