Bazan ne kadar yalnız olduğunu anlıyor insan
Bu binalar, kalabalıklar
Daha da perçinleştiriyor yalnızlığı
Hayat
Ağzımızdaki kızıl lokmalar
Kenarından tuzlu sularla
Ne kadar garipsenmeyecekse
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta