Bazı adamlar vardır onlara ne şiir yazılır ne de destan.
Oturup baştan aşağı süzersin en derinden en içten.
Elleri nasırlıdır, yüreği gibi.
Acı çekmeyi bırak, gözyaşı nedir bilmez.
Gülüşü can yakmaz, yürek sızlatır.
Gülüşü ömre bedel değildir, ömür çürütür.
İşte o adamlar ne anlar şiirden ne de maniden,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta