Yaşamın kopçaları tek tek atmaya başlar bazen...
Karanlık, açılan her kopçadan daha çok çöker
Uzunluğundan uzun bir yolda
İsyanına gülersin, dudakların çözülerek.
Mümkün değil gitmek
Mümkün değil kalmak
Duvarlara takılırsın,
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta