Yaşamın kopçaları tek tek atmaya başlar bazen...
Karanlık, açılan her kopçadan daha çok çöker
Uzunluğundan uzun bir yolda
İsyanına gülersin, dudakların çözülerek.
Mümkün değil gitmek
Mümkün değil kalmak
Duvarlara takılırsın,
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta