Bazen umuttur ağlamak dostlarım.
Unutulmak yangınında ıslanmak gibidir.
Ve, nefessiz kalmamak unutmak denizinde.
Yada bir tomurcuğun yeşermesi yüreğinde.
acı olan ağlayamamak belkide...
Kendince, kendimce.
Sizce...? ?
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bazen okuduklarımda kendimi buluyor um
öylesine içten soluyorum ki satırları
ne bileyim işte
bu bir bendemi oluyor bilmiyorum
dugusallığım
yazardan daha fazla sanıyorum
kutlarım yürekten yüreğini
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta