Bazen bırakır gidersiniz sevdiklerinizi, gitmek zorunda kalırsınız onların iyiliği huzuru için.
Gözlerinizden yaş, yüreğinizden kan akıta akıta gidersiniz...
Bir kere söz çıkmıştır sevdiğinin ağzından yüreğinize saplanmıştır hançer gibi.
Ah! dersiniz ah! keşke vursaydın alnımın ortasından, oracıkta ölseydim, hiç acımaz dı yüreğim. Oysa ben şimdi her gün yeniden ölmekteyim...
Sen demişti sevgili, herşeye sen sebep oldun, aklıma her gelişinde sağır eder kulaklarımı bu ses, yüreğime yeniden saplanır hançer.
İşte o gün karar verdim, gitmek zorundaydım, oysa düşünüyorum da, ben ne yaptım diye sanırım sevdim, hemde uğruna ölecek kadar sevdim.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta